هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است

بر این حرف بلندم نی گواه است                   " صائب تبریزی "

شعر و ترانه بازتاب هزار توی خم اندرخم اندیشه ی انسان هاست که چون سر بر دامان جویبار موسیقی گذارد. نیرویی شگرف یافته و توان آن را دارد که حصار دژ بهت و تنهایی آدمی را فرو ریزد و امواج حاصل از عواطف و تفکرات انسان ها را از دور دست های زمان و مکان با حس او در آمیزد و این هنگامه ی غریبی بشر امروزین کیمیای زیستن است.

واژه های مترنم قادرند قلب و روح انسان را از زنگار هراس جداماندگی از یکدیگر و از اصل خویشتن بزدایند و حافظه ی تضعیف شده اش را شفاف سازند و سر زندگی را بر او آشکار کنند تا بداند دیگران نیز چون او حس میکنند  رنج می برند  آرزو مندند  و چون خود او همراه و همدلی می جویند تا دریابند که خانه ی دوست ورای کهکشان ها نیست و آشیان دوست دل اوست.

کوتاه کلامی از ابی که این وبلاگ از روز اول برای او بود :

" هنرمند هنرش و تاثرات ذهنی اش را از فرهنگ زمانه اش و مردم اش می گیرد. فرهنگ زاده ی کار و تلاش و رنج انسانی است. هنرمند زبان انتقال آن فرآورده های حضور انسان است. او امیال و آرزو و تمنا های مردمش را آینه در دست به جهان نشان می دهد تا سهمی از تلاش بی وقفه همگانی را برای ایجاد شرایط انسانی تر ادا کرده باشد. او در تلاش و ادای سهم از دیگران نیز می آموزد تا از خود و موقعیت ذهنی اش بگذرد و به شایستگی بیشتری برای انسانیت دست یابد.                                    هنرمند اگر انسانی بیندیشد از جغرافیای آب و خاک و وطن در می گذرد تا تمام جهان را وطن خویش بشناسد. تفاوت نگاه هنرمند و آنکه بر خاکی احساس مالکیت دارد در همین جاست. ایران زادگاه من است. خاکش را دوست دارم. دوست دارم  نه بخاطر زمین و آب و هوایش به خاطر مردم و فرهنگش  به خاطر حضور همیشه تحول پذیرش و باروری ذهن و زبان و اندیشه مردمانش و البته که بر این باور نیز هستم که هیچ آب و خاکی بی حضور انسان به پشیزی نمی ارزد.                                                   من نفس و احساسم با حضور تاریخی و فرهنگی و اجتماعی آن مردمی گره خورده که استبداد شاهی در تمام طول تاریخ بند از بندشان گسسته است  و لحظه ای از ستم کاری در حقشان  فرو گذار نکرده است. من درد و شادی و رنج و زیبایی شان را در طول بیش از سی سال فعالیت هنری ام فریاد کرده ام و با آن مردم هم آواز بوده ام و هم اکنون نیز هستم "

به هر حال رمز موفقیت خواننده ای چون ابی در طول ۳۵ سال فعالیت هنری حرفه ای خود علاوه بر صدای تک و ملودی های بسیار زیبا که باز هم با آهنگ سازان و تنظیم کنندگان بنام بوده است همکاری با این ترانه سرایان بزرگ بوده است و هر خواننده ی دیگری که با این ترانه سرایان کار کرده است امروز در ردیف خواننده های همیشه ماندگار و جاودان به حساب می آید خوانندگانی چون داریوش و حتی گوگوش که البته گوگوش بیشتر با شهیار قنبری دوست دوران کودکی خود همکاری داشته است و البته هایده عزیز که امروز بعد از اینکه سالها از بین ما رفته است ما او را در بین خود می بینیم چون صدای او در بین ما است و این هم باز به خاطر صدای تک هایده و ملودی های زیبا و صد البته ترانه های خوب می باشد و اینجا بدین حقیقت ایمان پیدا می کنیم که تهنا صداست که می ماند.

شاید به خود بگویید اگر صدای هایده و ابی و داریوش نبود ترانه های ترانه سرایان بزرگ چون احمد شاملو . ایرج جنتی عطایی . اردلان سر فراز و شهیار قنبری هم امروز در بین ما نام جاودان و ماندگار را با خود یدک نمی کشید و من این را قبول دارم و اما به این اصل هم اعتقاد دارم که اگر ترانه ها خوب نباشد و صد در صد اگر ملودی ها سطح بالا نباشند خواننده به موفقیت نمی رسد. به عنوان مثال خوانندگان بزرگی چون ستار و عارف و ... که کم خوانندگانی هم نیستند در چند سال اخیر به موفقیتی دست پیدا نکردند و قافله ماندگاری را به خوانندگانی چون ابی و داریوش و معین واگذار کرده اند و از سوی دیگر هم نقش خواننده نقشی بزرگ و انکار ناپذیر دارد و اگر خواننده در ردیف خوانندگان درجه یک نباشد ترانه حتی اگر ترانه ی شهیار قنبری هم باشد نمی تواند در اذهان مردم باقی بماند به طور مثال ترانه ها ای که شهیار قنبری در چند سال اخیر برای مهرداد آسمانی ساخته است و مشاهده شد آن موفقیت را که ترانه های شهیار با صدای ابی و داریوش و گوگوش خوانده شد کسب نکرد. نه اینکه مهرداد خواننده بدی باشد یا ستار و عارف خوانندگان کمی باشند اما وسواس در انتخاب شعر و آهنگ باعث شده تا ابی و داریوش و هایده و گوگوش و معین در یک کلاس بالا تر قرار گیرند و البته صدای اینها چیز دیگری است.

در کل رمز بزرگ ترانه هایی که امروز سالها از عمر آنها می گذرد اما همچنان در اذهان مردم تازگی دارند سه چیز است. خواننده . آهنگ ساز و تنظیم کننده . ترانه سرا. اگر یکی از این موارد سطح بالا نباشد آن آهنگ یا ترانه در ردیف ترانه های ماندگار قرار نخواهد گرفت و البته سخت است بگوییم کدامیک سهم بیشتری دارا هستند.

اما مطلب امروز ما بیشتر در مورد ترانه بود و همانطور که گفته شد ترانه باید حرف مردم باشد حرف دل مردمی که  زدن آن حرف برایشان سخت و دشوار است و با شنیدن آن ترانه آرام می شوند و شاید هم با آن ترانه اشک بریزند اما بدون شک در این صورت هم تخلیه می شوند. حال می تواند خرف عاشقانه باشد یا حرفی توام با اعتراض.ترانه ای در اذهان مردم به ماندگار می ماند که این خصوصیات را دارا باشد. همچنین ترانه ماندگار می تواند خاطره های تلخ و شیرین گذشته را بخاطر بیاورد و البته خاطرات شیرین می توانند روزی به خاطراتی تبدیل شوند که اشک را با خود به همراه می آورند. و این تنها در صورتی است که آن ترانه با ملودی و صدا همراه باشد.

از خسرو گلسرخی :

بدون شک در تاریخ شعر و ترانه ی سرزمین متمدن و فرهنگی ایران ترانه سرایان و شاعران بزرگی بوده اند که علاوه بر رعایت نکات فنی و ادبی دین خود را به مردم و سرزمین آریایی خود ادا کرده اند. آری عزیزان ترانه سرا یا شاعر خوب و مردمی علاوه بر اینکه دارای سواد ادبی و همچنین ذوق و سلیقه و نو آوری باشد باید با زمانه خود پیش رود. حرکت ترانه سرا با زمانه خویش بدین معناست که مشکلات و دغدغه ها و حتی شادی های مردمش را تصویر کند. ترانه سرا با دارا بودن این خصوصیات می تواند خود را در بین مردم جا کند. اکثر مردم که سواد ادبی ندارند تا بدنبال شعرها و قطعه های ادبی باشند. من و مردمم کسی را دوست داریم که هدفش از شعر گفتن ما بوده ایم و اگر ما نبوده ایم خودش بوده است و از آنجا که دغدغه ها و حرف های او با ما یکی ست ما با او و شعر هایش زندگی میکنیم.

بله مسلما شاعر یا ترانه سرایی امروز موفق است که هم از نظر فنی کار خود را بلد باشد و هم فریاد در گلو خفه شده مردم باشد و هر دوی این موارد در جای خود مهم است و این دو در کنار هم یک ترانه سرا یا شاعر را در ردیف ماندگار ها قرار می دهد به عنوان نمونه می توان به کسانی چون شاملو . جنتی عطایی . اردلان سرفراز . شهیار قنبری و از قدیمی تر ها حمید مصدق را نام برد که اگر اهورا مزدا یاریم دهد وظیفه خود می دانم مردم سرزمین جاویدم را با این بزرگان که به گردن خلق ایران حق دارند در آینده آشنا تر کنم.

اما از میان همه و همه یکی را بزرگ تر میدانم و بزرگ تر میدانند و او کسی نیست چون کسی که اردلان سرفراز ترانه شقایق را در باب او ساخت ( تقدیم به شقایق پرپر شده خسروگلسرخی ) و بعد ها داریوش اقبالی خواننده همیشه در یادها این ترانه را در غم عشق از دست داده خود به زیبایی و با تمام وجود اجرا کرد.

و او کسی نیست چون خسرو گلسرخی

من خودم تمام کتاب های او را می خوانم ( به این نکته هم اشاره کنم من شعر و ترانه زیاد میخونم اما شعر نمی گم اصلا بلد هم نیستم که بگم چون وقتی شعر ها و ترانه های شاعران و ترانه سرایان خوب کشورمون رو می خونم این اجازه رو به خودم نمی دم آخه تمام حرف ها و تمام احساسم رو در اشعار و ترانه های افراد مورد علاقه ام جستجو میکنم ). و در میان تمام شاعران و ترانه سرایان خسرو گلسرخی را از همه بیشتر دوست دارم و احترام ویژه ای برای او قائل هستم. او یک آریایی وطن پرست بود که خاکش را نه بخاطر خاکش بلکه به خاطر فرهنگ و تمدن و مردمش دوست داشت و به آن عشق می ورزید. او هم می توانست چون دیگران آرام بنشیند و زندگی راحتی را دنبال کند

تبریک تبریک تبریک

من که به خودم تبریک گفتم شما نمی خواهید دومین سالگرد شب نیلوفری رو به من تبریک بگید. منتظرما ...

به تو می رسم من از این شب نیلوفری

به تو می رسم من از این راه خاکستری

به تو که خاطره هامو به همیشه می بری

به تو پل می زنم از بهانه هامو از همه شبانه هامو

می رسم به تو دوباره

بوی عطر تو می دن ترانه هامو پر اسمت می شن عاشقانه هامو

می رسم به تو دوباره 

نیستی اما یادت اینجاست  وقت گل کردن رویاست

موضوعات شب نیلوفری :

۱.علمی ( علوم ورزشی " اصول مربی گری فوتبال )

۲.هنری ( ترانه " موسیقی + حمایت از ابی " سینما )

۳.اجتماعی و سیاسی

۴.نوشته های آزاد و شخصی

۵.رسیدگی به نظرات شما

بگو آره بگو نه

بگو نه به خط کشیدن رو پر پرواز رویا

بگو نه به سنگ پروندن به قناری به شقایق

به سیاه کردن آینه به قفس کردن مهتاب بگو نه

به سنگسار دو تا پروانه ی عاشق

رد شو از ترس و به سایه بگو نه

بگو نه که کوچه گل بارون شه

به سکوت و شب بگو نه

بگو نه که عاشقی آسون شه

بگو آره به ستاره

بزار از صدات یخ شب وا شه

به رهایی بگو آره

بگو آره که جهان زیبا شه

بگو آره به ترانه بگو آره به شکفتن

بگو نه به رمز و راز و به اشاره ها بگو نه

تو به این نو شدن از نو بگو آره بگو آره

به دوباره دل سپردن به دوباره ها بگو نه

رد شو از ترس و به سایه بگو نه

بگو نه که کوچه گل بارون شه

به سکوت و شب بگو نه

بگو نه که عاشقی آسون شه

بگو آره به ستاره

بزار از صدات یخ شب وا شه

به رهایی بگو آره

بگو آره که جهان زیبا شه

به رهایی بگو آره

بگو آره که جهان زیبا شه

و یک خبر دسته اول :

من به مدت یک سال میرم  یعنی وبلاگ تعطیل میشه  دلیلش هم فقط در پیش داشتن کنکور فوق لیسانس دانشگاههای سراسری " آزاد و پیام نور میباشد و نه چیز دیگه.

اما اوایل مهر ۸۷ و شاید هم اواخر شهریور ۸۷ با یک حال و هوای تازه من و احتمالا دوستانم در شب نیلوفری در خدمتتون هستیم. موضوعات وبلاگ رو یادتون باشه سال آینده با همین موضوعات و با کیفیت برتر بر میگردم یا بهتر بگم برمیگردیم.

پس مواظب خودتون باشید بای

چیزی بگو اما نگو از مرگ یاد و خاطره

کابوس رفتنت بگو از لحظه های من بره

بر این حرف بلندم نی گواه است                   " صائب تبریزی "

شعر و ترانه بازتاب هزار توی خم اندرخم اندیشه ی انسان هاست که چون سر بر دامان جویبار موسیقی گذارد. نیرویی شگرف یافته و توان آن را دارد که حصار دژ بهت و تنهایی آدمی را فرو ریزد و امواج حاصل از عواطف و تفکرات انسان ها را از دور دست های زمان و مکان با حس او در آمیزد و این هنگامه ی غریبی بشر امروزین کیمیای زیستن است.

واژه های مترنم قادرند قلب و روح انسان را از زنگار هراس جداماندگی از یکدیگر و از اصل خویشتن بزدایند و حافظه ی تضعیف شده اش را شفاف سازند و سر زندگی را بر او آشکار کنند تا بداند دیگران نیز چون او حس میکنند  رنج می برند  آرزو مندند  و چون خود او همراه و همدلی می جویند تا دریابند که خانه ی دوست ورای کهکشان ها نیست و آشیان دوست دل اوست.

راز ماندگاری سروده ها و ترانه هایی که بر زبان مردم جاری مانده و از یادها محو نمی شوند و گذر زمان غبار فراموشی بر آنها نمی نشاند نیز در پیوند تنگا تنگشان با احساسات ناب توده هاست و این که در حقیقت از زندگی همین مردم جان گرفته اند و از خون و دل آنان رنگ و بو یافته اند و حرف های فرو خورده ی آنان را فریاد کرده اند.

پس گرد آوری و تدوین چنین مجموعه ای به تعبیری گردن نهادن به گزینش مردم و پیروی از ذوق و پسند حداقل دو نسل پیاپی است که شاید یکی تجربه ی شور و جوانی طی شده را در آن جستجو می کند و دیگری شور جوانی خود را با آن تجربه می نماید.                   " مجید حمیدا "

متنی را که خواندید کوتاه کلامی بود از  مجید حمیدا  قبل از انتشار کتاب ترانه های ماندگار ستاره های سربی  ترانه های خوانده شده توسط ابی عزیز که گرد آوری و تدوین آن را برادرش حامد حمیدا انجام داده است. در کتاب ترانه های ماندگار شما می توانید ترانه های جاودانه ای از ترانه سرایان نامی کشورمان را ببینید. ترانه سرایانی چون : فرهنگ قاسمی . مسعود هوشمند . منصور تهرانی . مسعود امینی . عمرانی . زویا . اردلان سرفراز . شرمین شجره . ایرج جنتی عطایی . همایون هوشیار نژاد . فرهاد شیبانی . لقمان ادهمی . لیلا کسری . بیژن سمندر . سیاوش قمیشی . شهیار قنبری . مسعود فردمنش . عادل حسنی . شیرازی . ژاکلین . زری . پاکسیما . هما میرافشار . مینا اسدی و ح رهگذر.

به هر حال رمز موفقیت خواننده ای چون ابی در طول ۳۵ سال فعالیت هنری حرفه ای خود علاوه بر صدای تک و ملودی های بسیار زیبا که باز هم با آهنگ سازان و تنظیم کنندگان بنام بوده است همکاری با این ترانه سرایان بزرگ بوده است و هر خواننده ی دیگری که با این ترانه سرایان کار کرده است امروز در ردیف خواننده های همیشه ماندگار و جاودان به حساب می آید خوانندگانی چون داریوش و حتی گوگوش که البته گوگوش بیشتر با شهیار قنبری دوست دوران کودکی خود همکاری داشته است و البته هایده عزیز که امروز بعد از اینکه سالها از بین ما رفته است ما او را در بین خود می بینیم چون صدای او در بین ما است و این هم باز به خاطر صدای تک هایده و ملودی های زیبا و صد البته ترانه های خوب می باشد و اینجا بدین حقیقت ایمان پیدا می کنیم که تهنا صداست که می ماند.

شاید به خود بگویید اگر صدای هایده و ابی و داریوش نبود ترانه های ترانه سرایان بزرگ چون احمد شاملو . ایرج جنتی عطایی . اردلان سر فراز و شهیار قنبری هم امروز در بین ما نام جاودان و ماندگار را با خود یدک نمی کشید و من این را قبول دارم و اما به این اصل هم اعتقاد دارم که اگر ترانه ها خوب نباشد و صد در صد اگر ملودی ها سطح بالا نباشند خواننده به موفقیت نمی رسد. به عنوان مثال خوانندگان بزرگی چون ستار و عارف و ... که کم خوانندگانی هم نیستند در چند سال اخیر به موفقیتی دست پیدا نکردند و قافله ماندگاری را به خوانندگانی چون ابی و داریوش و معین واگذار کرده اند و از سوی دیگر هم نقش خواننده نقشی بزرگ و انکار ناپذیر دارد و اگر خواننده در ردیف خوانندگان درجه یک نباشد ترانه حتی اگر ترانه ی شهیار قنبری هم باشد نمی تواند در اذهان مردم باقی بماند به طور مثال ترانه ها ای که شهیار قنبری در چند سال اخیر برای مهرداد آسمانی ساخته است و مشاهده شد آن موفقیت را که ترانه های شهیار با صدای ابی و داریوش و گوگوش خوانده شد کسب نکرد. نه اینکه مهرداد خواننده بدی باشد یا ستار و عارف خوانندگان کمی باشند اما وسواس در انتخاب شعر و آهنگ باعث شده تا ابی و داریوش و هایده و گوگوش و معین در یک کلاس بالا تر قرار گیرند و البته صدای اینها چیز دیگری است.

در کل رمز بزرگ ترانه هایی که امروز سالها از عمر آنها می گذرد اما همچنان در اذهان مردم تازگی دارند سه چیز است. خواننده . آهنگ ساز و تنظیم کننده . ترانه سرا. اگر یکی از این موارد سطح بالا نباشد آن آهنگ یا ترانه در ردیف ترانه های ماندگار قرار نخواهد گرفت و البته سخت است بگوییم کدامیک سهم بیشتری دارا هستند.

اما مطلب امروز ما بیشتر در مورد ترانه بود و همانطور که گفته شد ترانه باید حرف مردم باشد حرف دل مردمی که  زدن آن حرف برایشان سخت و دشوار است و با شنیدن آن ترانه آرام می شوند و شاید هم با آن ترانه اشک بریزند اما بدون شک در این صورت هم تخلیه می شوند. حال می تواند خرف عاشقانه باشد یا حرفی توام با اعتراض.ترانه ای در اذهان مردم به ماندگار می ماند که این خصوصیات را دارا باشد. همچنین ترانه ماندگار می تواند خاطره های تلخ و شیرین گذشته را بخاطر بیاورد و البته خاطرات شیرین می توانند روزی به خاطراتی تبدیل شوند که اشک را با خود به همراه می آورند. و این تنها در صورتی است که آن ترانه با ملودی و صدا همراه باشد.

در پایان به صورت کوتاه توجه شما رو به نظر ابی در مورد ترانه های خودش جلب می کنم و اگه شما نیمی از آهنگاشو گوش داده باشید با او هم عقیده خواهید بود و رمز جاودانگی و ماندگاری کلام ابی را به وضوح می توان در این کوتاه سخن جستجو کرد :

" هنرمند هنرش و تاثرات ذهنی اش را از فرهنگ زمانه اش و مردم اش می گیرد. فرهنگ زاده ی کار و تلاش و رنج انسانی است. هنرمند زبان انتقال آن فرآورده های حضور انسان است. او امیال و آرزو و تمنا های مردمش را آینه در دست به جهان نشان می دهد تا سهمی از تلاش بی وقفه همگانی را برای ایجاد شرایط انسانی تر ادا کرده باشد. او در تلاش و ادای سهم از دیگران نیز می آموزد تا از خود و موقعیت ذهنی اش بگذرد و به شایستگی بیشتری برای انسانیت دست یابد.                                    هنرمند اگر انسانی بیندیشد از جغرافیای آب و خاک و وطن در می گذرد تا تمام جهان را وطن خویش بشناسد. تفاوت نگاه هنرمند و آنکه بر خاکی احساس مالکیت دارد در همین جاست. ایران زادگاه من است. خاکش را دوست دارم. دوست دارم  نه بخاطر زمین و آب و هوایش به خاطر مردم و فرهنگش  به خاطر حضور همیشه تحول پذیرش و باروری ذهن و زبان و اندیشه مردمانش و البته که بر این باور نیز هستم که هیچ آب و خاکی بی حضور انسان به پشیزی نمی ارزد.                                                   من نفس و احساسم با حضور تاریخی و فرهنگی و اجتماعی آن مردمی گره خورده که استبداد شاهی در تمام طول تاریخ بند از بندشان گسسته است  و لحظه ای از ستم کاری در حقشان  فرو گذار نکرده است. من درد و شادی و رنج و زیبایی شان را در طول بیش از سی سال فعالیت هنری ام فریاد کرده ام و با آن مردم هم آواز بوده ام و هم اکنون نیز هستم "                  " ابراهیم حامدی ملقب به ابی "

آری ای وطن پرستان در متن کوتاهی که به اختصار از گفته های ابی عزیز در بالا آورده شد به وضوح می توان محبوبیت یک هنرمند مردمی را مشاهده نمود که در اوج موفقیت و شهرت مردم کشور آریایی خود را فراموش نکرده است.ابی بر خلاف بسیاری دیگر از خوانندگان نه برای رژیم شاهنشاهی می خواند و نه برای رژیم جمهوری اسلامی. ابی فقط برای مردمش می خواند.

شکفته چون گل سرخ بر سینه های یاران

قلبی به شکل ایران عشقی به نام مردم

و اوج محبوبیت ابی را در سال ۱۹۹۳ و در فستیوال جهانی صدا که ابی به عنوان مرد اول صدا در جهان شناخته می شود و لقب آقای صدا از همون سال به ابی از سوی آهنگ سازان ایرانی تعلق می گیرد مشاهده می شود. آری خواننده ای که به عنوان بهترین خواننده جهان شناخته می شود اما خودش را گم نمی کند و وقتی برای گرفتن جایزه بر روی سن قرار می گیرد اعلام میکند " من فرزند فقر ملت ایران هستم که از دل مردم شرقی ایران آمده ام " و من و ما به ابی افتخار میکنیم خیاط زاده ای که هیچ گاه خودش را از مردم جدا نکرد.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

توسعه براي تمرين براي اجراي ورزش ( گلف )

هر وقت که ما براي آموزش يک مهارت جديد اقدام مي کنيم بايد اول آن فردا ر از کد و ديت هايش آگاه کنيم . بعد از آن ، اين محدوديت ها ر به طور ناآگاهانه تصحيح مي کنيم و بعد از تصحيح محدوديت ها، هوشيارانه تلاش مي کنيم براي اجراي برنامه صحيح محرک يا (جنبش زا ) در مغز را بنابران بازيکن مي تواند به طور ناآگاهانه آن را به ياد آورد .

عمل ضربه زدن به يک توپ به طور صحيح و هماهنگ بسيار سخت است، همانطور که هر کدام از ما که اين بازي را امتحان کرده ايم مي دانيم.

مشکل اين است که بازيکن نمي تواند بفهمد که چگونه روي توپ ضربه بزند . اگر او حس نکرد که چگونه به يک توپ درست ضربه بزند ، استفاده از حرکات تصوير کاربردي زير ، به هر حال مي تواند به آموزش يک بازيکن کمک کند که چگونه يک ضربه سخت گلف مفيد به نظر مي رسد .

 

بررسي کاربردي گلف

قبل از شروع يک برنامه ، بازيکن در معرض تست معيار تندرستي قرار گيرد . همراه با تعدادي فعاليت هاي مخصوص گلف .

حرکت يا فعاليت عملي که در زير آمد ، اطلاعات ارزشمندي را درباره عدم توازن در داخل بدن فراهم مي کند . بوسيله نشان دادن محدوديت هاي کارکردي و ساختاري .

تمرين هاي ديگر مخصوص گلف ، نقطه ضعف هاي هماهنگي و توازن را نشان مي دهند .

شروع حالت

لوله را به يک در ، هم سطح ساق پا بچسبانيد بازيکن کمر را دور شانه چپ در جهت عقربه هاي ساعت مي چرخاند، تا زماني که لوله يک بار به دور بدن بپيچد .

بازيکن فرض مي کند موضع گف را .

دسته طناب ممکن است به طوري تنظيم شود که لوله بطور مستقيم بر روي بدن تکيه داده نشود . وقتي که بازيکن موضع گلف را فرض کرد آماده انجام تمرين اس . 
 

حرکت

بازيکن از محل بسته شده لوله دور مي ايستد تا يک کشش عملي در لوله ايجاد کند . سپس وضعيت برخورد را فرض مي کند و دست به سينه مي شود ، به طوري که دستها روي سينه استراحت مي کنند .

لوله بايد تکيه داده شود ، به طوري که از فصل ران چپ جدا شود . بين مواضع ساعت 7 و 8 يعني در موضع برخورد مستقيم و جلو مانند اينکه ساعت 12 است .

لوله ايجاد مقاوم مي کند که به ساخت ماهيچه ها کمک مي کند . در اين اثنا کشيدگي بوجود آمده در لوله کمک مي کند که بازيکن به طرف جلو کشيده شود . و در اين حال وزن از پاي عقبي به پاي جلويي منتقل مي شود . اگر بازيکن پاي جلويي را تقويت نکند ، لوله او را به جلو مي کشد و شکل ، حرکت کشويي به خود مي گيرد . که در ميان گلف بازان تفريحي ، رايج است .

موضع نهايي

بازيکن به موضع شروع بر مي گردد براي تغيير درجه سطحي يا کار در بخشهاي انفرادي کشش را در لوله تنظيم کنيد يا مجبور کردن بازيکن به حرکت دورتر يا نزديک تر به نقطه ديگري .

من به زمين يک ميخ چادر کوبيدم و لوله را به آن مي بندم اگر شما اين کار را انجام دهيد ، به هر حال بايد در دو گروه کار کنيد . بعد از هرضربه گلف، فردي که برنامه را کنترل مي کند ، بايد مطمئن شود که ميخ چادر هنوز در زمين محکم است .

کارکردن با يک هم تيمي گلف باز ، مي تواند هر پنج تجزيه کننده هاي حسي را فعال کند و به کمک گيرد . و هم تيمي را کمک کند به آماده کردن واکنش شنوايي .

چشم ها به طرز خودکار کار مي کنند ، سيستم راهرو مانند يا تعادل احساس يک ضربه خوب و ساده را تجزيه مي کنند .

تجزيه کننده لمسي راضي و قانع مي شوند زيرا گلف باز احساس مي کند که لوله در نواحي صحيح جاي مي گيرد . اگر او به درستي چرخش شانه را انجام دهد . نهايتاً بدن الان مي داند که زدن يک ضربه گلف خوب چگونه به نظر مي رسد .

تمارين گلف

مشکل است که محدوديت هاي يک گلف باز را بدون گسترش رسم يک برنامه فردي تغيير داد . با اين همه ما مي توانيم بسياري از عيوب و نقاط ضعفي را که منجر به يک گلف ناهماهنگ مي شود را شناسايي کنيم.

اين چيزها شامل هماهنگي ضعيف ، چرخش نادرست ، ضعف بخش ماهيچه اي عضلخ ران ،که باعث سر خوردن در هر دو مسير توازن و تعادل ضعيف مي شود .

نهايتاً طرف راست گلف باز راست اغلب ، اغلب کوتاه و قوي خواهد شد و طرف چپ بلند  ضعيف مي شود اين اتفاق تاثير عکس در گلف بازهاي چپ دست دارد .

کانون توجه ابتدايي رسم يک برنامه ، بايد براي تصحيح عدم توازن باشد که بوسيله طبيعت اين ورزش ايجاد شده .

گرچه ممکن نيست که چهار تمرين را انتخاب کرد که به ويژگي نوسان هر گلف باز ربط داشته باشد .

تمارين زير ، عادي ترين محدوديت ها را عنوان مي کند ، دو يا سه ست ، 8 تا 10 بار تکرار براي هر تمرين اجرا کنيد .

جدايي بالاتنه ـ عضله ران

هدف:براي­جدا کردن عضله ران از بالاتنه در هنگام زدن ضربه گلف.

مهارت قابل استفاده

قدرت و انعطاف پذيري در بالا تنه و هماهنگي با قسمت هاي بالايي و پائيني بدن .

روش

1ـ بازيکن در برابر آينه موضع گلف را به خود مي گيرد و دستها را روي سينه قرار مي دهد .

2ـ تکيه دادن بر روي عضله ران ، خم شدن پشت ، Loady

با استفاده از اين حرکت بازيکن پائين تنه را از بالا تنه جدا مي کند و اين چيزي است که در ضربه گلف ايجاد جدايي مي کند . حرکت نبايد درد آور باشد . براي کاهش استرس ، بازيکن بايد در حالت راست باقي بماند .

3ـ بازيکن به موضع شروع بر مي گردد .

نکات کليدي

بازيکن بايد تا نقطه ي پيش برود که يک کشش سبک را احساس کند بهتر آن است که تمرين را جلوي آينه انجام دهد . زيرا باعث مي شود که واکنش سريع و آني شود .

نوسان ( تغيير)

با احساس فشار در پاي پشتي ، بازيکن ممکن است بخواهد که طرز ايستادن را تغيير دهد ، با گذاشتن پاي راست در عقب براي گلف بازان راست دست انجام صحيح اين کار به بازيکن اجازه مي دهد که فشار بيشتري را در سمت راست حس کند .

جدايي و اتصال بالاتنه ـ عضله ران

هدف : براي جدا کردن عضله از بالاتنه و براي احساس انتقال وزن به سمت جلو . 
 

مهارت قابل استفاده

دوران  تغيير اوزان

روش1ـ بازيکن در برابر آينه طرز ايستادن گلف را به خود
 مي گيرد و دستها را روي سينه قرار مي دهد .

2ـ بازيکن حرکت را انجام مي دهد که در قسمت جدايي (بالاتنه ، عضله ران ) شرح داده شد . ولي حرکت را ا انتقال از پاي عقب به پاي عقب به پاي جلو به پايان مي رساند و مفصل ران را به سمت هدف متمرکز مي کند .

بازيکن عضله ران را مي چرخاند نه پشت را . اين عمل يادآوري حرکتي را مي کند که بازيکن نياز دارد به طور مستقيم ضربه گلف را دوباره تکرار و توليد کند .

3ـ جلوي بدن به هدف مشرف است . با وزي که به پاي چپ منتقل مي شود ، پنجه هاي پاي راست بر روي زمين تکيه گاه اصلي را فراه مي کند .

نکات کليدي

بازيکن بايد با توجه به محدوديت هاي بدن تغيير کند . به طوري که بدن کشش زيادي پيدا نکند . حرکت هدفمند با گستره محدود حرکت، واکنش دهني را فراهم خواهد کرد که حرکت به سوي يک دامنه وسيع تر واکنشي را فراهم مي کند که ممکن است سخت تر بتوان آن را کشف کرد. همان اندازه که قدرت و انعطاف پذيري بدن .

نوسان ( تغيير )

تغييرات مانند مورد جدايي ( بالاتنه ـ مفصل ران ) است .

لوله عضله مبعده و عضله مقربه

هدف : براي تقويت تعادل يک پايي و گسترش قدرت هر دو عضله مبعده و مقربه .

باسن

مهارت­هاي­قابل­استفاده: قدرت، انعطاف پذيري ، تعادل و حالت بدن

روش : 1ـ لوله را به در متصل کنيد ( بچسبانيد ) و دور کمر يک کمربند قرار دهيد .

2ـ بازيکن از ديوار فاصله مي گيرد تا در لوله ايجاد کشيدگي نمايد.

3ـ او پاي بيروني را از زمين بلند مي کند و تلاش مي کند تا روي پاي داخلي تعادل خود را حفظ کند . اين کار بخش دروني پا را کش مي دهد .

4ـ بازيکن پاي داخلي را از روي زمين بلند مي کند و تلاش مي کند تا وزنش را روي پاي بيرون نگه دارد . اين عمل ماهيچه هاي بيروني پا را به کار مي اندازد و کش مي دهد .

5ـ بازيکن به حالت شروع ( اوليه ) باز مي گردد به طوري که لوله حداقل کشش را ارائه مي دهد و او قادر به متعادل کردن هر دو پا بر روي زمين مي شود .

نکته کليدي

وقتي که پا دورتر ا اتصال لوله به کار انداخته مي شود ، توازن مفيد و مناسب ، سخت به دست مي آيد مخصوصاً وقتي که پا قوي و سنگين باشد .

بازيکن ممکن است مجبور شود که اول کمي حرکت کند .

نوسان

اگر تحرک با لوله خيلي مشکل مي باشد ، بازيکن مي تواند کار ديگري را شروع کند .

به سادگي با چشمان باز در جلو آينه مي ايستد و با چشمان بسته راه مي رود . وقتي که بازيکن قادر به انجام اين کار راي 10 ثانيه باشد . او مي تواند به بيرون در برود و دوباره اين برگشت را به اجرا در آورد .

چرخش کششي دو پا

هدف : براي تقويت انعطاف پذيري سمت راست بدن و دور مفصل ران براي گلف بازان راست دست براي گلف بازان چپ دست ، سمت مخالف بدن را تماماً با اين دستور العمل ها جايگزين کنيد .

مهارت قابل استفاده

1ـ بازيکن بر روي سمت چپ بدن بر روي زمين دراز مي کند در حالي که زانوهايش را به طرف سينه مي کشد .

2ـ او شانه راست را به عقب به طرف زمين مي چرخاند در حالي که هنوز زانوها را نگه داشته ، آرنج راست نزديک بدن باقي مي ماند .

3ـ بازوي چپ روي زانوي چپ قرار مي گيرد به طري که زانوها به زمين نزديک نگه داشته شوند . زماني که بازيکن شانه راست را به طرف زمين مي چرخاند 

نکات کليدي

بازيکن بايد فقط تا نقطه اي بپيچد که در آن سمت کشيدگي کمي را حس کند.

بازيکن بايد به نفس کشيدن ادامه دهد و نبايد بدن را زياد و بيش از حد کشش دهد . انعطاف پذير نگه داشتن مفصل ران  بالاتنه و قوي نگه داشتن ماهيچه هاي شکمي به گف بدون درد کمک مي کند و آنرا تضميمن مي کند .

نوسان

اگر بازيکن قادر به نشستن بر روي زمين نباشد مي تواند تلاش کند تا اين کار را در يک حالت نشسته انجام دهد .

 

با آغاز سالی که نزدیک به ۴ ماه از اون می گذره قصد داشتم فصل دوم وبلاگ رو آغاز کنم. اما مشکلاتی بوجود آمد تا نتوانم این کار رو انجام بدم و حتی تصمیم به تعطیل کردن وبلاگ گرفتم. ولی من از این تصمیم منصرف شدم و از امروز فصل دوم رو شروع می کنم.و دیگه در مورد این فصل نو صحبت نمی کنم و ترجیح می دم عمل کنم.

 هرچند با تاخیر که از این بابت متاسفم اما اجازه می خوام درگذشت بانوی آواز ایران خانم مهستی رو به دخترشون سحر و همه ی مردم ایران بویژه جامعه ی هنر و موسیقی تسلیت بگم.به هر حال مهستی یکی بود و دیگر نیست اما تنها صداست که می ماند. به زودی مطلب جامع و کاملی از مهستی براتون می زارم تو وبلاگ. مهستی عزیز هیچ وقت فراموشت نمی کنیم.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

خسرو گلسرخی : ترانه سرای بزرگ و مرد بزرگ

با خسرو گلسرخی در اوایل سالهای ۴۰ بود که آشنا شدم. به معرفی دوست مشترکمان ناصر اویسی. در آن سال مجموعه نقاشیهای معاصر ایران را چاپ می کردم که دفتر اول آن نقاشیهای ناصر اویسی را در بر می گرفت. نام سهراب سپهری  اردشیر محصص  بهمن محصص و دیگران هم قرار بود بدنبال دفتر اول بیاید و آن مجموعه پا بگیرد ( کّ جز دفتر اول با مقدمه ای از نجف دریا بندری و نادر نادرپور و دفتر بعدی از کارهای اردشیر محصص دفترهای دیگر بر زمین ماند ). با ناصر اویسی بود که در هیات تحریریه کیهان با خسرو گلسرخی آشنا شدم. خیلی زود ذهن هایمان با هم آشنا شد و از آنجا که فهمید من دفتر بررسی کتاب را می گردانم به خواهش من نقدی بر کتاب های اردشیر محصص نوشت و آنرا به من داد. روی کاغذ های کاهی روزنامه ها. آن نقد که چاپ شد قرار شد مقالات دیگری برای بررسی کتاب بنویسد که من به آکسفورد رفتم و تا چند سال او را ندیدم. بعد که به ایران آمدم یکروز غروب او را در مروارید دیدم. داشت کتاب می خرید. روبوسی و احوال پرسی و حرف هایی از این در و آن در. در فاصله این چند سال خود را در زمینه ی شعر و نقد شعر تثبیت کرده بود و من این را از راه نوشته هایش دنبال کرده بودم. سخت به ناظم حکمت دل بسته بود و در همان دیدار از ترجمه شعرهای ناظم حکمت برایم حرف زد و گفت اگر مایل باشم ترجمه آن اشعار را برای چاپ در مجموعه ی دفترهای شعر انتشارات مروارید در اختیارم خواهد گذاشت. از سهمی که انتشارات مروارید در چاپ دفترهای شعر امروز نصیب داشت اطلاع داشت و می دانست که آن دفترها زیر نظر من چاپ می شود و خیلی هم مرا در این کار تشویق می کرد. با آنکه چند بار دیگر هم خسرو گلسرخی را دیدم و چند بار سراغ اشعار ناظم حکمت را از او گرفتم اما آن اشعار بدست من نرسید و باز من ایران را ترک کردم و در استرالیا بودم که شنیدم او را گرفته اند. به جرم چاپ چند شعر که بعدها آن را چسباندند به توطئه اقدامات علیه مقامات و آن رسوایی بزرگی که داغ ننگ آن برای همیشه بر پیشانی آن رژیم طاغوتی تا قیامت بر جای خواهد ماند و گریستم آن شبی که خبر شهید شدن او و دانشیان را در جلوی جوخه اعدام در روزنامه ها خواندم.                                           خسرو گلسرخی را رژیم برای اتهامی که دروغ بود و جرمی که مرتکب نشده بود تیرباران کرد و آن دلاور را از ما گرفت. اما فریاد او که فریاد خلق بود و شعر او که فریاد های یگانگی ما بود بر بستر ما آرامید و بر زمان جاری ماند تا که ما امروز بتوانیم دوست بداریم یاران را

باید که یاران

دوست بداریم یاران را

در هر سپیده ی البرز نزدیک تر شویم

اینان هراسشان ز یگانگی ما است

----------------------------------------

تا دو سمت رود بدانند

که آتش

همیشه نمی خوابد به زیر خاکستر

-----------------------------------------                                      مجید روشنگر ( اسفند ۱۳۵۷ )

بخشی را که مطالعه فرمودید قسمتی از مقدمه کتاب برگزیده اشعار خسرو گلسرخی به کوشش مجید روشنگر بود که از دیده گذشت. بدون شک در تاریخ شعر و ترانه ی سرزمین متمدن و فرهنگی ایران ترانه سرایان و شاعران بزرگی بوده اند که علاوه بر رعایت نکات فنی و ادبی دین خود را به مردم و سرزمین آریایی خود ادا کرده اند. آری عزیزان ترانه سرا یا شاعر خوب و مردمی علاوه بر اینکه دارای سواد ادبی و همچنین ذوق و سلیقه و نو آوری باشد باید با زمانه خود پیش رود. حرکت ترانه سرا با زمانه خویش بدین معناست که مشکلات و دغدغه ها و حتی شادی های مردمش را تصویر کند. ترانه سرا با دارا بودن این خصوصیات می تواند خود را در بین مردم جا کند. اکثر مردم که سواد ادبی ندارند تا بدنبال شعرها و قطعه های ادبی باشند. من و مردمم کسی را دوست داریم که هدفش از شعر گفتن ما بوده ایم و اگر ما نبوده ایم خودش بوده است و از آنجا که دغدغه ها و حرف های او با ما یکی ست ما با او و شعر هایش زندگی میکنیم.

بله مسلما شاعر یا ترانه سرایی امروز موفق است که هم از نظر فنی کار خود را بلد باشد و هم فریاد در گلو خفه شده مردم باشد و هر دوی این موارد در جای خود مهم است و این دو در کنار هم یک ترانه سرا یا شاعر را در ردیف ماندگار ها قرار می دهد به عنوان نمونه می توان به کسانی چون شاملو . جنتی عطایی . اردلان سرفراز . شهیار قنبری و از قدیمی تر ها حمید مصدق را نام برد که اگر اهورا مزدا یاریم دهد وظیفه خود می دانم مردم سرزمین جاویدم را با این بزرگان که به گردن خلق ایران حق دارند در آینده آشنا تر کنم.

اما از میان همه و همه یکی را بزرگ تر میدانم و بزرگ تر میدانند و او کسی نیست چون کسی که اردلان سرفراز ترانه شقایق را در باب او ساخت ( تقدیم به شقایق پرپر شده خسروگلسرخی ) و بعد ها داریوش اقبالی خواننده همیشه در یادها این ترانه را در غم عشق از دست داده خود به زیبایی و با تمام وجود اجرا کرد.

و او کسی نیست چون خسرو گلسرخی

من خودم تمام کتاب های او را می خوانم ( به این نکته هم اشاره کنم من شعر و ترانه زیاد میخونم اما شعر نمی گم اصلا بلد هم نیستم که بگم چون وقتی شعر ها و ترانه های شاعران و ترانه سرایان خوب کشورمون رو می خونم این اجازه رو به خودم نمی دم آخه تمام حرف ها و تمام احساسم رو در اشعار و ترانه های افراد مورد علاقه ام جستجو میکنم ). و در میان تمام شاعران و ترانه سرایان خسرو گلسرخی را از همه بیشتر دوست دارم و احترام ویژه ای برای او قائل هستم. او یک آریایی وطن پرست بود که خاکش را نه بخاطر خاکش بلکه به خاطر فرهنگ و تمدن و مردمش دوست داشت و به آن عشق می ورزید. او هم می توانست چون دیگران آرام بنشیند و زندگی راحتی را دنبال کند اما شعار او این بود :

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

بله او مبارزه کرد به قیمت جان خویش برای مردم و خلق خویش. و برای همین است که من برای او سر تعظیم فرود می آورم و این وظیفه هر ایرانی است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

افسوس که راه خسرو گلسرخی هیچ گاه ادامه نیافت و به مقصد نرسید

و ای شما که راه او را به نام خود کردید و در میانه راه تغییر مسیر دادید

شرم بر شما باد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وصیت نامه خسرو گلسرخی :

من یک فدائی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز عشق به مردم چیزی دیگر نیست. من خونم را به توده های گرسنه و پا برهنه ایران تقدیم میکنم و شما آقایان فاشیست ها که فرزندان ایران را بدون هیچ گونه مدرکی به قتل گاه می فرستید ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت. شما ایمان داشته باشید از هر قطره خون ما صد ها فدائی بر می خیزد و روزی قلب همه شما را خواهد شکافت.                                                                                                           و ضمنا یک عدد حلقه پلاتین ( طلا سفید ) و مبلغ یک هزار و دویست ریال وجه نقد به خانواده ام یا زنم بدهند.

خون ما پیرهن کارگران

خون ما پیرهن دهقانان

خون ما پیرهن سربازان

خون ما پرچم خاک ماست                                   شاعر و نویسنده خلق ایران : خسرو گلسرخی

-----------------------------------------------------------------------

و در پایان شعری از خسرو گلسرخی که یکی از اشعار دوست داشتنی و مورد علاقه شخص من هم میباشد.

ابریشم سیاه دو چشمت :

پریشان کن

اینک هجوم فاصله ها را

ای آمده ز عمق فراموشی

در من عقاب منقلبی هست

هرگز ز خستگی نرانده سخن

هرگز نگفته  آری

از من مخواه فرود آیم

بگذار

روی زردی بابک را

هرگز بیاد نیارند

در انزوا چه کسی خواب آفتاب دید

تا من به انتظار بمانم

کنار دریچه

و در خیال بال کبوتر

سقوط کنم میان سیاهی

تنهایی عظیم نشسته برابرم

اینک

کجای جهان حرف می زنی

آیا همین آفتاب خسته ی شهرم

اجاق تو را

گرم می کند

با هر اشاره ی دستت

دریا میان رگم خواب می رود

ای مخملی که سرو

گلبوته های حرف تو را سبز میکند

از پله ها بیا

میان نیزه های نور سپیده

دریاوار

نگاه منقلبت را

ویران کن میانه ی دشت

دشتی که گونه های سوخته اش

چهره ی من است

که گیسوان به دست باد سپرده دنیا

میان چشم تو خفته است

ابریشم سیاه دو چشمت

یاد آور شبی زمستانی هست

من بی ردا

بدون وحشت دشنه

شادمانه خواب می رفتم

ابریشم سیاه دو چشمت

خانه ی من است

آن خانه ای

که در آن خواب می روم

و میمیرم

:::: روحش شاد و یادش گرامی ::::

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

توسعه برای تمرین برای اجرای ورزش ( گلف )

تاريخ نشان داده كه گلف بازان معمولاً مايل نيستند كه زمان طولاني را براي تقويت بازي خود صرف كنند . ولي نسبت به ورزشهايي مثل فوتبال ـ بسكتبال و بيس بال نقش سلامتي در گلف تحول بافته و اهميت آن بيشتر شده ، با وجود بازيكن هاي جوان تر و ورزشگارتر كه به بازي مشغولند .

سلامتي تنها يك مزيت نيست بلكه لازم براي يك رقابت سطح بالاست .

نياز به نيرو در گلف منحصر به فرد است . يك بازيكن بايد يك توپ را 300 يارد پرتاب كند با يك ضربه ( 27432 سانتي متر )

و جريان هوا را به وسيله يك ضربه 65 ياردي به فضاي سبز دنبال كند .

گلف به نسبت ورزشهاي ديگر احتياج به رشد فيزيكي بيشتري دارد . تراز اول مقدار نيرويي كه مفصل ران ايجاد مي كند مي تواند برابري كند با مفصل ران يك پرتاب كننده گلف باز هم مانند غواص يا يك ژيمناست احتياج به يك بالا تنه قوي و مؤثر دارد براي اينكه ستون فقرات را محافظت كند و بازوها بايد تركيب يكساني از استحكام و نرمي باشد .

براي اجرا شدن يك ضربه گلف ، هماهنگي ، استحكام و جنبش فراوان لازم است . چهارجزء مهم و اساسي در ضربه گلف : 1ـ نيروي عضلاني 2ـ انعطاف پذيري 3ـ نوازن فعال وضعي 4ـ هماهنگي بخش بخش

به هر حال شايد مهمترين عامل يادگيري محرك است تحقيقات نشان داده است كه بازده محرك تحت تاثير ورودي حسي راهنمايي مي شود به جز در موارد حركات پرتابي ( بالستيك ) مانند پويدن ـ مشت زدن ـ پرتاب كردن و تاب دادن يك چوب گلف اين حركات مختصر همه با هيچ نمي تواند متكي بر سرعت سيستم حسي باشد در طول يك مدت كوتاه براي اجراي آنها .

آموزش بدن براي حركت بوسيله عوامل نيازمند يك پرتاب گر ( يا ژيمناست تراز اول ) يا ( دريافت كننده NFL ) سخت و مشكل است .

گلف بازها نيازمند هستند كه يك انفجار ايجاد كنند . مثل آنچه كه ايجاد شده بوسيله يك NFL كه تلاش مي كند شكل ها را بشكند .

گلف بازها از قسمت مياني بدن توقع دارند که يک اهرم سخت و انعطاف ناپذير باشد براي انتقال نيروها و همچنين براي افزايش پيچيدگي بدن به هنگام زدن ضربه ، و همچنين گلف بازها بايد به بازوها اجازه دهند تا مانند رشته هاي اسپاگتي آويزان شوند . يک لحظه از ( جک نيکولاس ) قرض مي گيريم :

لي تروند ؛ نشان مي دهد که بازوها بايد از بدن آويزان شوند . مثل اينکه شما به توپ گلف اجازه مي داديد که از دهان شما بيرون بغلتند و مستقيماً در دستان کاسه مانند شما فرود آيند .

دادن عواملي چون : عدم توازن ساختاري و کارکردي ، نوسان داشتن در خارج بدن و نداشتن اينکه يک ضربه عالي چه احساسي دارد ، همه اينها غالباً گلف بازها را به تلاش مجبور مي کند ا مهارتهاي خود را بوسيله آزمايش و خطا تقويت کنند .

بر طبق تحقيقات ، تجزيه کننده هاي حسي به 5 گروه تقسيم مي شوند:

1ـ تحريک شده در اثر تحريکات دروني با آگاهي و حرکت بدن

2 لمس کننده يا حس لامسه

3ـ سيستم راهرو مانند يا تعادل يا موازنه

4ـ چشمي يا بصري

5ـ صوتي يا شنوايي

ادامه دارد ...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

من رفتم ولی هستم . یعنی فعلا که هستم .ازهمتون که تو این مدت با نظراتون منو شرمنده کردید متشکرم.منو از نظرات خودتون بهره مند کنید.قول هایی که دادم یادم نرفته.منتظر مطالبم از داود مقامی  مهستی و آلبوم های ستاره های سربی و شب نیلوفری باشید.منتظرم باشید خیلی زود برمی گردم.

ببخشید یه مدت نبودم در گیر امتحانات پایان ترم بودم. ولی با انجام کارهای شخصی و مربوط به زندگی خصوصی و همچنین با ترتیب دادن به برنامه های کاری  درسی و علمی  ورزشی  و تفریحی از این به بعد هفته ای یک بار آپ می کنم و به تمام نظرات رسیدگی خواهد شد تا مثل گذشته شب نیلوفری یکی از پر بیننده ترین وبلاگ های بلاگفا باشد.

در ضمن هنوز در فکر گسترش و گروهی کردن شب نیلوفری هستم چون معتقدم کار گروهی سرعت و کیفیت را بالا می برد. بعد از اینکه نتونستم با دوست خوبم خانم فریبا شش بلوکی به توافق برسم بدنبال همکاران خوبی با بار فنی بالا در موضوع های تخصصی خودشان می گردم و البته در این راستا هرگز عجله نخواهم کرد تا گزینه یا گزینه های مورد نظر را به خوبی انتخاب کنم.

خب همانطور که گفتم از امروز هفته ای یک بار آپ می کنم. از این به بعد هر هفته سه شنبه ها منتظرم باشید. خوانندگان و همراهان همیشگی شب نیلوفری می تونند هر هفته سه شنبه ها بیان و به وبلاگ خودشون سر بزنن. و در هر آپ سعی خواهد شد تا علاوه بر درج مطلب یا مطالب جدید به تمامی نظرات و خواسته ها هم رسیدگی شود.

در ضمن در آینده ای نه چندان دور انجمن خوانندگان شب نیلوفری هم راه اندازی خواهد شد. به امید اینکه همچون گذشته شب نیلوفری در ردیف پر بیننده ترین وبلاگ های بلاگفا باشد. و وبلاگی داشته باشیم قوی و با کیفیت بالا و نیز سرعت بالا در به جامه عمل پوشاندن نظرات دوستان بیننده و با پیشرفت روز افزون.                  

مدیریت وبلاگ شب نیلوفری

زمزمه های بیدار :

آنچه در این سالها عیان است نوعی هارمونی در بلوغی ست که گویی ترانه سرا و آهنگساز و خواننده با هم به آن رسیدند. پختگی و کمالی که نقطه ی آغازینش از لحاظ کار موفق گروهی و تیمی به برنامه های موسیقی رادیو در اوایل دهه ی سی و تیم های هنری " گل ها " باز می گردد اما روند تکوینی اش زمان های بسیار دورتر را شامل می شود. به مثل و در باب اندیشه وری ترانه اگرچه " عارف قزوینی " احیاگر ثبت شده در تاریخ موسیقی ماست اما در حقیقت آغاز گر اصلی مردم کوچه و بازار بوده اند که سازنده و خواننده ی "حراره" ها و "ضربی" ها و دیگر اقسام موسیقی با کلام ایرانی محسوب می شوند. واین دقیقا همان اندیشمندی ای ست که در دهه ی پنجاه به خلق " ترانه ی مکتوب " انجامید.

از بدویت تا بلوغ ترانه راه دور و درازی به طول تاریخ هنر این سرزمین طی شده است و " ایرج جنتی عطایی " از پیشروان طراز اول دوران بلوغ ترانه ی ایران است. ترانه ای که به مدد اندیشه و استفاده از ظرفیت های موسیقایی کلمات بی ساز و صدا هم ترانه است و خواندنی و صاحب هویتی مستقل از شعر.

در این واقعیت شکی نیست که ترانه با همراهی موسیقی شکل نهایی و کامل خود را پیدا می کند اما ترانه ی " جنتی عطایی " به دلایل بسیار اعم از فنی و حسی و در مجموع به خاطر تسلط وی بر ادبیات کلاسیک و استفاده ی مطلوب وی از شگردهای شاعرانه و " ترانه ساز " و بهره مندی از ذوق سرشار و قوه ی دریافت هنری بی واسطه اش پدید آورنده ی موسیقی " درونی و مکتوبی " ست که به نوعی استقلال ترانه از موسیقی " بیرونی " انجامیده است چرا که پیشتر بسیاری از آنچه که با نام ترانه در یادها باقی می ماند آهنگ است تا کلام.

در این ترانه ها کلام شخصیتی مستقل ندارد و بدون آهنگ جایگاهی برای ماندگاری در ذهن و یاد مخاطب نمی یابد در حالیکه کمتر ترانه ای از " جنتی " می توان یافت که بی یادآوری آهنگ بر انگیزاننده ی ذوق مخاطب اهل نباشد.

ادامه دارد ...

چه کسی مسئول است ... ما کجا زندگی می کنیم

چندی پیش در اخبار بیست و سی شبکه دو از درون یک بسته از پفک های چی توز با نام چی توز موتوری یک موش مرده در آورده شد ( با ذکر این جمله که پفک خوش مزه است اما نه این طوری ). این مسئله گذشت تا این که بعد از یک ماه همین اخبار بیست و سی برای تهیه گزارش به کارخانه ی چی توز رفت و در کمال تعجب و تاسف و حتی تمسخر مشاهده شد در بین انبوه پفک ها ی این شرکت که هنوز بسته بندی نشده اند حضرات موش در حال وول خوردن می باشند.

از پخش گزارش دوم هم نزدیک به یک ماه می گذرد و مسئولین ( اصلا مشخص نیست مسئول چه کسی است ) به روی مبارک هم نیاورده اند و پفک های چی توز همچون گذشته در فروشگاه ها به فروش می رسند. واقعا ما در کجا زندگی می کنیم چرا کسی به فکر نیست. واقعا نمی دانم چه بگویم ...

سهل انگاری و بی مسئولیتی تا کجا

استقلال تیم محبوب پایتخت و از پر افتخار ترین تیم های ایران و آسیا با هواداران بی شمارش لیگ قهرمانان آسیا را از دست داد. چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

در تاریخی معین قرار بوده است تیمهای شرکت کننده در جام باشگاه های آسیا لیست خود را به کنفدراسیون فوتبال آسیا اعلام کنند اما مسئولین استقلال در این تاریخ تازه لیست را به کنفدراسیون پست می کنند آن هم با پست معمولی. اما ظاهرا مسئولین استقلال در عصر ارتباطات با واژه های فاکس و ایمیل هم بیگانه هستند. حالا چرا پست معمولی . یک پشت گوش انداختن ساده

یک تیم یک سال زحمت می کشد تا قهرمان شود و در آسیا شرکت کند. جواب هواداران را چه کسی می دهد. به هر حال مشکلی است که بوجود آمده و امیدواریم برطرف شود ( ظرف دو سه روز آینده مشخص می شود ) اما در هر صورت چیزی از بی مسئولیتی و سهل انگاری مسئولین باشگاه کم نمی شود و باید توضیح دهند هرچند مسئله کاملا شفاف است.

این را هم اضافه کنم که رسانه ها به امیر قلعه نوعی رئیس سازمان فوتبال استقلال هشدار داده بودند و ایشان گفته بود که نهایتا یک جریمه ی ساده است و مشکلی ندارد ( عجب ) و در آخر نظر شخصی خودم را بگویم که استقلال نیاز به یک مدیرعامل بزرگ دارد نه...

من رو از نظرات خودتون بهره مند کنید. 

زمزمه های بیدار  ( قسمت چهارم )

" میون این همه کوچه که به هم پیوسته

کوچه ی قدیمی ما کوچه ی بن بسته

دیوار کاهگلی یه باغ خشک

که پر از شعرای یادگاریه

مونده بین ما و اون رود بزرگ

که همیشه مثل بودن جاریه

صدای رود بزرگ همیشه تو گوش ماست

این صدا لالایی خواب خوب بچه هاست

کوچه اما هر چی هست  کوچه ی خاطره هاست

اگه تشنه ست اگه خشک مال ماست کوچه ی ماست "

ارائه و ثبت این واقعیت جدید از " کوچه " یا " خانه " آشنازدایی در ژانری است که مخاطبش به تصاویر شایع  فراگیر و اغلب دستمالی شده عادت کرده است و به راحتی با تصاویر و تعابیر جدید از موضوعات شناخته شده و قدیمی کنار نمی آید ضمن اینکه چون شعر و ترانه از دو ژانر متفاوتند آشنازدایی در آنها یکسان نیست  یعنی نمی توان در برابر مخاطب ترانه از سمبل " کوچه " یا " خانه " اراده ی معنای دلخواه کرد و گوش و ذهن او را به یک باره با مفهومی مطلقا نو و دیگر شده مواجه ساخت. 

وجه شبه یا پلی که رابط بین مخاطب و مفهوم جدید " کوچه " یا " خانه " است دیگر وجه شبه صرفا شاعرانه ای که اغلب محتاج تفسیر و تبیین است نبوده و این وجه شبه ترانه است . ترانه ای که هنری مردمی است و هویت بینا متنی آن که محوریت آوایی ترانه را یادآور می شود ترانه سرا را از اندیشه ورزی محض باز می دارد.

سخن از سال های طلایی دهه ی چهل و پنجاه بود. نقش این دوران در رشد و تحول و شکوفایی هنرهایی چون نقاشی  سینما  رمان  شعر و موسیقی غیر قابل انکار است . در دهه ی پنجاه ترانه با گذر از دوره ی گذار ( سالهای دهه ی سی و اوایل دهه ی چهل ) به ساختاری محکم و مشخص رسیده است. در این سالها هارمونی نوین واژه ها و نت ها کاملا محسوس و به واقع چشمگیر است .

واژه ها و نت ها نیز چون حلقه های تازه یافته ی خالقان آهنگ و ترانه و صدا یکدیگر را یافته اند و در تلفیق زیبایشان به دروازه ی ماندگاری رسیده اند. ترانه سرا  آهنگ ساز و خواننده سه ضلع یک مثلث اند و تیم های هنری شکل گرفته اند : "منفرد زاده " شهیار " فرهاد " بیات " جنتی " اقبالی " شماعی زاده " سرفراز " آتشین " واروژان " ستار " ابی " زلاند " داریوش " ستار پور و . . . تیم های نوپا و در عین حال قدرتمند ترانه ی این دوره به ویژه سال های پنجاه تا پنجاه و هفت اند. مثلث های طلایی در روزگار طلایی موسیقی پاپ.

ادامه دارد ...

    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------

در ضمن در گذشت ناصرعبداللهی رو با نهایت تاثر و افسوس به خانواده ایشان  جامعه ی هنر و موسیقی و مردم ایران تسلیت می گویم. همین و فقط افسوس.

در ضمن سر قولم هستم و به زودی از داوود مقامی براتون می زارم. منتها بزارین زمزمه های بیدار تموم بشه بعد. من رفتم ولی هستم  موفق باشین ...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

از این که به وبلاگ من سر می زنید و به من لطف دارید ممنون

خدمت آقا رضا هم باید عرض کنم من خودم آهنگ های تک نفره ابی رو در کنسرت سال ۱۹۹۰ ندارم و از طریق تلوزیون و در شبکه ی دیدار موفق به مشاهده ی اجرای ابی شدم. خیلی دوست داشتم بتونم برای دانلود بزارم اما نمی تونم  حداقل فعلا نمی تونم باید منو ببخشید.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

زمزمه های بیدار ( قسمت سوم )

از جنبه ی تاریخ موسیقی "جنتی عطایی" و همراهانش در درخشان ترین دوره ی حیات موسیقی نوین ایران به شکوفایی رسیدند. دوره ای که به خودی خود و تنها به لحاظ شرایط اجتماعی-سیاسی و یا اقتصادی نمی توانست دوره ای درخشان نام بگیرد و این "جنتی عطایی"  واروژان"  شهیار"  منفردزاده" سرفراز"  بیات" و صاحبان چند صدای خاص بودند که شخصیت موسیقی دهه ی پنجاه را تعالی بخشیدند.

اما نمی توان نادیده گرفت شرایط اجتماعی-سیاسی و اقتصادی آن روزگار را که موجد گونه ای کمال ـ طلبی و پیشرو اندیشی در ساخت هنر و به ویژه موسیقی شده بود و البته در شکل گیری گروه های ظاهرا بی نام و نشان و در حقیقت بنام موسیقی هم تاثیر به سزایی داشت.

در اینجا نکته ی مهم تاثیر این شرایط اجتماعی-سیاسی بر اندیشه و بیان سه ترانه سرای شاخص دهه ی پنجاه یعنی "ایرج جنتی عطایی"  شهیار قنبری" و "اردلان سرفراز" است. آن زمان ترانه در بندهای خواسته و نا خواسته آن گونه که همواره بوده است نبود. فشار و ارعاب و تهدید بود اما عجیب اینکه با همین شرایط و در همین زمان ترانه هایی چون " خونه " بن بست " بوی گندم " و " شقایق " خلق و اجرا می شوند.

ترانه هایی که در ادبیات آهنگین ما از معترضانه ترین آثار به شمار می آیند و در عین حال از ورطه ی شعار نیز به دورند. شعور شاعرانه ی این ترانه سرایان و در این مبحث " جنتی عطایی " به هنرمندی بر کلام و موضوع شعار گونه هم خلعت ترانه می پوشد. استفاده ی درست و هنرمندانه ی او از شگردها و فنون شعر نو و کلاسیک چون براعت استهلال  تمثیل  کهن الگو  استعاره و ... برای بیان نارضایتی و اندوه پنهان جامعه ای که وی نا خودآگاه شعور ناطق ایشان است شعارهای روزمره و تکراری و خنثی را به نوعی هنرمندانه و شکلی فاخر حیات و حرکتی نو می بخشد.

خونه این خونه ی ویرون    واسه من هزار تا خاطره داره

خونه این خونه ی تاریک    چه روزایی رو به یادم میاره

اون روزا یادم نمیره           دیوار خونه پر از پنجره بود

تا افق همسایه ی ما       دریا بود ستاره بود منظره بود

خونه خونه جای بازی      برای آفتاب و آب بود

پر نور واسه بیداری         پر سایه واسه خواب بود

ادامه دارد ...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

در ضمن از اینکه نتونستم بیام و در گذشت " بابک بیات " آهنگساز نامی  بزرگ و جاودانه هنر را به جامعه ی هنر بویژه موسیقی تسلیت بگم باید معذرت بخوام.

" بابک بیات " هیچ وقت فراموشت نخواهیم کرد. روحش شاد و یادش گرامی.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

منتظر نظراتون هستم.   فعلا بای

--------------------------------------------------------------------

ببخشید که نبودم واقعا گرفتار بودم و برنامه هام حسابی به هم ریخته بود. اما یه قولی می تونم به خودم وشما بدم و اونم اینکه با تنظیم برنامه ها م بویژه برنامه های درسی و ورزشی و تفریخی و در کنار اون کاری بتونم مرتب آپ کنم و این کار رو خواهم کرد.

از همه ی دوستان و همراهان همیشگی که تو این مدت به وبلاگ شب نیلوفری سر زدند نهایت تشکر رو ابراز می کنم.

------------------------------------------------------------------------------

اولا باید بگم در فرصتی نزدیک به همه ی نظرات رسیدگی کامل خواهد شد و به آنچه درخواست داده بودید ترتیب عمل داده می شو د.

------------------------------------------------------------------------------

بعد در مورد آلبوم حسرت پرواز : دیدید که این آلبوم با گذشت زمان خودشو نشون داد و همچون دیگر آلبوم های ابی خصوصیاتی از ماندگاری را نشان می دهد. من همون اول هم گفتم که این آلبوم زمان می خواد تا جا بیفتد و خب این زمان برای آلبوم جدید ابی که همه ی آلبوم هاش جاودانه شده طبیعی به نظر میرسید. خب مردم همیشه از ابی بهترین ها رو شنیدن و انتظار بهترین رو دارن.

------------------------------------------------------------------------------

در مورد نظر سروش در وبلاگ : جناب سروش شما گفتی چطور جرات می کنی بگی گوگوش از کنسرت ابی و کامران و هومن ترسیده. اولا این موضوع مربوط میشه به ژانویه سال ۲۰۰۶ که رو به پایان است و نزدیک به یک سال از این ماجرا می گذرد. عزیزم ماجرا از این قرار بود که ابی و کامران و هومن طبق قرار داد با کمپانی کنسرتو پروداکشن در تالار باشکوه ونیشن لاس وگاس کنسرت داشتند و دقیقا در همان شب گوگوش و مهرداد آسمانی هم در یکی دیگر از تالار های لاس وگاس برنامه داشتند. وخب بدلیل مسائلی که بین خانم گوگوش و آقای ابی پیش آمده بود و همه ی ما می دانیم از همان اول این دو کنسرت همزمان بسیار حساس شد. خب چند شب مانده به برنامه ابی در تلوزیون جام جم اینترنشنال اعلام کرد بلیط ها تمام شده و لطفا مراجعه نکنید . دقیقا همزمان با صحبت های ابی مهرداد آسمانی در تلوزیون پن صحبت می کرد و بدلیل عدم فروش بلیط های کنسرتشان به صورت کامل اشاره به توطئه علیه خودش و خانم گوگوش میکرد که خب مسخره به نظر می رسید و گوگوش هم در صحبتی تلفنی با همین شبکه از طرفدارانش خواهش کرد همین حالا گوشی تلفن رو بردارن و بلیط رزرو کنند این دقیقا عین صحبت خانم گوگوش بود.

به هر حال این یک حقیقت بود که من خودم دیدم و شنیدم .

البته هم خانم گوگوش و هم آقای ابی از هنرمندان محبوب و اسطوره ای ایران هستند و طرفداران خاص خود را دارند و برای شخص بنده هم قابل احترام هستند.

------------------------------------------------------------------------------

از وبلاگ ماجراهای من و محمد هم به خاطر دعوت از من برای جشن تولد تشکر می کنم و باید منو ببخشن که نتونستم بیام. با این که دیر شده بهتون تبریک می گم صد سال به این سالها / بازم ببخشید

------------------------------------------------------------------------------

در مورد نظر هادی : ایشان معتقد بودند که داریوش و ستار و ابی و گوگوش خواننده نیستند و فقط اندی خواننده هست و اینها انگشت کوچیکه اندی هم نیستند و از صدای اندی قشنگ تر در دنیا وجود ندارد

من چون وقت جواب دادن به این نظرات ---- را ندارم و می دانم شما خوانندگان وبلاگ از شعور بالایی برخوردار هستید اینو واگذار می کنم به خودتون . به نظر شما این آقا حیوونکی راست می گه ؟

------------------------------------------------------------------------------

جناب آلکس از داوود مقامی ( یکی از خوانندگان مورد علاقه ی خودم ) در فرصتی نزدیک براتون می زارم . فقط باید مطلب خوبی جمع کنم.

-------------------------------------------------------------------------------

در مورد نظر داریوش : اگر من چرند می نویسم تو چرا چرند میخونی . آخه بار اول هم نیست که وبلاگ منو میخونی . مگه بیکاری چرند های منو میخونی.

-------------------------------------------------------------------------------

و اینکه از همه شما که به وبلاگ لطف داشتید ممنونم

------------------------------------------------------------------------------

ضمنا برنامه ام را طوری تنظیم کردم که هفته ای یکبار و در روزهای مشخص یکشنبه آپ کنم .

پس هر هفته یکشنبه ها آپ می کنم .

آپ بعدی هفته ی آینده با بخش سوم زمزمه های بیدار

------------------------------------------------------------پس فعلا بای----

رد شو از ترس و به سایه بگو نه

بگو نه که کوچه گلبارون شه

به سکوت و شب بگو نه بگو نه 

 که عاشقی آسون شه

بگو آره به ستاره

بزار از صدات یخ شب واشه

به رهایی بگو آره بگو آره

که جهان زیبا شه

طرح  قدرتمندانه و غیر منتظره ترانه های " جنتی عطایی " همواره نگین درخشان آثار اوست. " جنتی عطایی " اگرچه ترانه سرایی فرمالیست است اما این تفکر پنهان و آشکار در بند بند " زمزمه ها "ست که شاخص ترانه سرایی اوست. بخوانید ترانه های درخشانی چون " خونه " بن بست " جنگل " خاکستری " و " پوست شیر " را که از نظر فرم بدیلشان کمیاب و از نظر " طرح " تقریبا نایاب است . در ترانه ی " خاکستری " با آهنگ و تنظیمی زیبا از " بابک بیات " و " محمد اوشال " و صدای آشنای " ابی " شاخص ترین وجه ترانه مضمون آن است که اگرچه حکایت مکرر شاعران هزارسال ادب فارسی ست اما برای نخستین بار در نوع ادبی ترانه ذهن شنونده را به چالش می کشد :

" روح بزرگوار من دلگیرم از حجاب تو

شکل کدوم حقیقته چهره ی بی نقاب تو

وقتی تن حقیرمو به مسلخ تو می برم

مغلوب قلب من نشو ستیزه کن با پیکرم

اسم منو از من بگیر تشنه ی معنی منم

سنگین بار تن برام ببین چه خسته می شکنم "

چنان که آمد این تازگی مضمون و تبلور تفکر در ترانه منحصر به " اجتماعی-سیاسی " و یا عارفانه سروده های " جنتی عطایی " نیست و در عاشقانه هایش هم نمودی چشمگیر دارد همانند این ترانه که با صدای داریوش می شناسید :

تو غربتی که سرده تمام روز و شب هاش

غریبه از من و ما عشق من عاشقم باش

عشق من عاشقم باش که تن به شب نبازم

با غربت من بساز تا با خودم بسازم

تو خواب عاشقا رو تعبیر تازه کردی                                                

کهنه حدیث عشقو تفسیر تازه کردی

گفتی که از تو گفتن یعنی نفس کشیدن

از خود گذشتن من یعنی به تو رسیدن

قلبمو عادت بده به عاشقانه مردن

از عشق زنده بودن از عشق جون سپردن

چگونه است که در این ترانه اثری از ابتذال رایج در عاشقانه سرایی دیروز و امروز نمی توان یافت و کاراکتر ترانه همان عاشق ذلیل و لابه گری نیست که حضور عاجزش در ترانه فقط توجیه " من " تکراری عاشق در مقابل " توی مبتذل معشوق " است ؟ دوستت دارم های معمول چه شده اند ؟ التماس های مکرر کجا رفته اند ؟

در " زمزمه ها " ما با ترانه سرای شاعر روبه روییم . ترانه سرایی که در عین وفاداری به سنت های شعری بدون برجسته نمایی در وزن و قافیه و تشبیه و استعاره  بخشی از شعریت ترانه هایش را با همین ابزار و سنت های شعر کلاسیک به ظهور می رساند او کاملا به این نکته واقف است که فرم به تنهایی هیچ امتیازی برای ترانه ی عامه ( پاپ ) نخواهد داشت و این عمق و صداقت کلام اوست که ترانه اش را به خاطر می سپارد :

" ضیافت های عاشق را خوشا بخشش خوشا ایثار

خوشا پیدا شدن در عشق برای گم شدن در یار

چه دریایی میان ماست خوشا دیدار ما در خواب

چه امیدی به این ساحل خوشا فریاد زیر آب

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن خوشا از عاشقی مردن

.......

ادامه دارد ...

سلام

سلام بر همه ی دوستانی که تو این مدت به  وبلاگ من سر زدند و منو حسابی شرمنده کردند  از این که تو این دو ماه نتونستم بیام و آپ کنم منو ببخشید به خدا خیلی گرفتار بودم و حتی وقت سر خاراندن هم نداشتم  از یک طرف امتحانات پایان ترم و از طرف دیگر اسباب کشی خانواده همسرم و انجام کارهای مقدماتی مراسم عقد و جشن نامزدی و همچنین امور کاری و در کنار اون فعالیت های ورزشی همگی دست به دست هم داد تا نتونم آپ کنم اما از امروز امیدوارم مرتب بیام آخه مطلبم ادامه داره  البته باید بگم مطلبمون  چون من تصمیم گرفتم یک بحثی رو آغاز کنم و شما دوستان و خوانندگان خوب وبلاگ شب نیلوفری رو هم در اون شرکت بدم و ببینیم به کجا می رسیم به هرحال فکر می کنم این جوری بهتر باشه همگی از علم و اطلاعات و نقطه نظرات هم استفاده می کنیم تا به پیشرفت و تعالی دست پیدا کنیم. پس با اجازتون من مطلب رو شروع می کنم و امیدوارم شما منو در ادامه یاری کنید نقطه نظرات خود را در بخش نظرات وبلاگ بفرمایید و من در پست بعدی از اون ها استفاده می کنم.

------------------------------------------------------------------------------------------

زمزمه های بیدار

شاید باربد و نکیسا از خوش اقبال ترین چهره های ادبیات آهنگین ایران باشند که بی اندک آثاری از ماندگاران این حیطه به شمار می آیند. هنرمندانی اسطوره ای - تاریخی که تا این زبان گوینده ای داشته باشد و آوایی از آن مترنم شود " ذکر جمیل " شان به بزرگی دهان به دهان در گردش است گو این که نه خود باشند نه آثارشان.

زمزمه های یک شب سی ساله برهانی روشن بر حیات ارزنده ی هنرمندی است که بر ترانه ی نوین ایران کسوتی اجتماعی- انسانی پوشاند. ایرج جنتی عطایی نامی است بلند و متین در تاریخ ترانه سرایی ایران . ترانه سرایی آگاه که در اندیشه وری ترانه ی امروز نقشی انکار ناشدنی دارد.

بررسی و درک و دریافت کامل و شامل جنبه های گوناگون ترانه های ایرج جنتی عطایی در مجالی کوتاه میسر نخواهد بود ضمن اینکه بضاعت اندک نگارنده نیز خود حدی است در این میان . اما " به قدر تشنگی " هم که در پیدا و نهان  " زمزمه ها " دقیق شویم از معرفت ترانه ی " جنتی عطایی " بهره ی کافی برده ایم .

مهمترین ویژگی ترانه ی " جنتی عطایی " اندیشمندی است. ترانه ی او ترانه ی تفکر است . ترانه ای که در حیطه ی خاطرات هم  از چیستی و چرایی خود می پرسد و از تکیه گاه ها و منابع اندیشگی اش می گوید و این گذشته از ترانه های اجتماعی - سیاسی ترانه سرا در عاشقانه هایش نیز دیده می شود...

ادامه دارد ...

اینم دو دوست و یار همیشگی که کار های مشترکشان از به یاد ماندنی ترین آثار موسیقی ایران به شما می آیند : ایرج جنتی و ابراهیم حامدی ملقب به ابی دو اسطوره ترانه و موسیقی ایران

اول از هر چیز باید از وبلاگ ابی لاورز ( وبلاگ رسمی طرفداران ابی ) تشکر کنم . این وبلاگ رو می تونید در پیوندهای وبلاگ من ببینید . مطمئن باشید از این که دقایقی رو هم مهمان آنها باشید ضرر نمی کنید

یکی از دوستان به نام امین از یکی از همین وبلاگ های بلاگفا به وبلاگ من ( شب نیلوفری ) سر زدند و کامنتی رو گزاشتند . ایشون در نظر خودشون مطالبی رو عنوان کردند که لازم دانستم به طور صریح به اون اشاره کنم . در همین راستا جوابیه ای رو تنظیم کردم که می زارم بخونید. لذا ابتدا متن کامنت دوست خوبمون امین آقا رو می زارم بخونید :

نويسنده: امين	سه شنبه 8 فروردين1385 ساعت: 1:17
با سلام خدمت شما دوست عزيز . وبلاگتون رو خوندم و استفاده بردم . هر چند با برخي مطالب ابي نوازتان موافق نبودم . در اين نكته حرفي ندارم كه گستره صدايي ابي و قدرت صداي وي گسترده مي باشد اما فاكتورهاي ديگري نيز در دلنشين بودن صدا موثرند . به عكس شما من عقيده دارم صداي بيس پر قدرت به همراه مقداري خش ، ناب ترين و دلنشين ترين صدا است . به نظر من صداي تنور آن قدر هم صداي ناب به شمار نمي رود به عنوان شاهد سري به كلاس هاي سلفژ در همين شيراز بزنيد و ببينيد كه چه تعداد از شركت كنندگان در گروه باس قرار گرفته اند و چه تعداد در تنور . هميشه در كر چهار صدايي صداي باس كمترين كانديدا را به دليل سختي اجرا به خود اختصاص مي دهد . نوشته بوديد كه مسلما در اضافه كردن پيش درامد به تعدادي ترانه و يا تغييراتي در تنظيم آن ابي صاحب نظر بوده در صورتي كه تا آن جا كه من اطلاع دارم و به گفته فريد زلاند (پس از دعواي راه من ) ابي حتي درمورد لحن خواندن هم پيرو آهنگ ساز بوده . ضمنا نوشته بوديد صداي ابي از ديافراگم در مي آيد . شايد اگر ابي همواره ايستاده مي خواند اين حرف قابل قبول به نظر برسد اما زماني كه در كنسرت بارها دولا و راست مي شود چطور مي تواند صدا را از ديافراگم به لرزش در بياورد و نه از حنجره ؟ هر چند اين مطالب از احترام من نسبت به ابي و بار علمي مطالب شما نمي كاهد . و باز هر چند آن افتضاح دبي و آن ترانه اي كه خوانده نشد هنوز در يادها مانده است .

------------------------------------------------------------------------------------------

و حالا جوابیه وبلاگ شب نیلوفری :

سلام منون که به من سر زدی دوست عزیز
اما نکته ای رو باید بگم البته قصد ندارم عقیده خودم رو به کس دیگری تحمیل کنم
اینکه شما می گویید دلنشین ترین صدا چه صدایی است غلط است زیرا از نگاه و سلیقه هر شخص دلنشین ترین صدا متفاوت است. شما می گویید صدای تنور آنقدر هم ناب نیست و تعداد کسانی که در گروه باس قرار گرفته اند بیشتر است. باید خدمتتان عرض کنم اگر به همین کلاس های سلفژ که خودتان گفتید بروید و از یک استاد بپرسید به شما خواهد گفت ناب ترین و کمیاب ترین صدا تنور است. البته این فرمایش شما که می گویید تعداد کسانی که در گروه باس قرار گرفته اند بیشتر از نفرات گروه تنور می باشد کاملا متین و درست  اما جهت اطلاع جنابعالی باید بگم این هم بر می گردد به کمیاب بودن صدای تنور و صد البته همه نمی توانند صدای تنور داشته باشند . در گروه کر هم با توجه به زیاد بودن صداها اگر از یک استاد بپرسید و البته اگر موسیقی کار کرده باشید یا مقدار ناچیزی بدانید به خوبی متوجه هستید که اجرای تنور در گروه کر دشوار تر است. و اگر در مورد ابی و صاحب نظر بودن ایشان در مورد ترانه و آهنگ ها به صحبت های فرید زلاند توجه کنید به معنای واقعی بی انصافی به خرج داده اید زیرا همه می دانند بر سر قضیه آهنگ راه من که از یک آهنگ معروف یونانی گرفته شده است میانه ی ابی با فرید زلاند شکر آب شد . فرید زلاند یکی از آهنگسازان بزرگ ایران است اما کلاهبرداری او در این قضیه مشخص است. او پول ساخت آهنگ را از ابی گرفت اما چون ابی پول را در عالم رفاقت دیرینه اش بدون دریافت مدرک به او داد آهنگ را به ابی نداد و هفت سال بعد در قبال گرفتن پول دیگری و این بار از داریوش آهنگ را به داریوش داد و انصافا داریوش هم چون ابی آهنگ را زیبا اجرا کرد و البته که شهیار قنبری هم در این ماجرا نقش داشت. چرا به صحبت های دیگران در مورد صاحب نظر بودن ابی در مورد ترانه ها و ملودی ها و تحریر ها و آهنگ های استقبال و بدرقه و تغییر و اضافه کردن بند کلام و نوع سازها و ... توجه نمی کنید اگر ابی در این موارد صاحب نظر نبود چرا سیاوش قمیشی در حالی که بعد از آلبوم شب نیلوفری با ابی اختلاف پیدا می کند به حضور ابی در تمام مراحل ضبط اشاره می کند و می گوید ابی به کل ریتم آهنگ سیاهپوشا رو عوض کرد و ریتم شیش و هشت رو تغییر داد و خود سیاوش در گفتگو با علیرضا امیرقاسمی می گوید ایرج جنتی عطایی به خاطر ابی قسمتی از ترانه ها رو هم عوض کرد دوست خوبم همه چیز را بدان بعد قضاوت کن . مردم خود می توانند قضاوت کنند فرید زلاند اولین آهنگ ساز ابی نبوده است و آخرین آن هم نبوده و تکنیک صدای ابی در تمامی شرایط زمانی تقریبا به همین شکل بوده است حال چگونه ابی می تواند در لحن خواندن هم پیرو فرید زلاند باشد این دیگر از آن حرف های مسخره بود  خواننده ای به این بزرگی که خود آهنگساز مورد نظر را استخدام می کند پیرو آهنگساز باشد . در مورد اینکه صدای ابی از دیافراگم بالا می آید هم به نکته عجیبی  اشاره کردید. حتما کسانی که می ایستند صدایشان از دیافراگم بالا می آید و کسی که دولا و راست می شود صدایش نمی تواند از دیافراگم بالا ن آید مگر می خواهد لوله از دیافراگم بالا بیاید که باید راست ایستاده باشد در این نکته همین بس که اگر صدای ابی از دیافراگم و به صورت اصولی بالا نمی آمد در فستیوال های صدا در سراسر جهان مقام کسب نمی کرد و برای اثبات این حرف می توانید به وبلاگ ابی آقای صدا در پیوندهای وبلاگ من سر بزنید که صفحه روزنامه ای متعلق به سال 1354 در آن جا گذاشته شده که گویای قهرمانی ابی در فستیوال آواز ترکیه با آهنگ شکار  می باشد . به هر حال ممنونم که به مطالب من احترام می گزاری من هم به نظر شما و دیگر خوانندگان وبلاگ شب نیلوفری احترام می زارم . اما حالا که به ترانه ی خلیج که در دبی اجرا نشد اشاره کردید لازم دانستم قضییه آن را از ابتدا شرح دهم تا شما و دیگران که ماجرا را نمی دانید و خود قاضی می شوید آگاه شوید. البته این مطلب ( سناریوی خلیج ) چندی پیش در وبلاگ رسمی " ابی لاورز " نوشته شد و من هم با اجازه از " ابی لاورز " برای اطلاع شما می زارم بخونید . خب خیلی چیزها رو ما نمی دونیم. 

اینم سناریوی خلیج :